Bij het zoeken naar vernieuwingen of toekomstige projecten
op onderwijstechnologisch vlak, kwam ik terecht op volgend artikel “4Exciting Automated Solutions for Student Retention and Persistence” dat een
korte omschrijving geeft van 4 tools/apps die kunnen bijdragen om
leerlingen/studenten beter te begeleiden, helpen, volgen, bijsturen,… gedurende
hun studies.
Het artikel gaat over het feit dat in een rapport van het ACT (American College Testing) van 2012 stond dat er
een soort van drop-out is bij studenten tijdens het studeren, namelijk bij een 2-jarige opleiding komt er na het
eerste jaar maar 55% terug om de opleiding af te maken. Dit kan afhankelijk
zijn van verschillende factoren: de gezondheid, privéleven, levensstijl,
zelfbeeld, … Al deze factoren kunnen dus bijdragen of een student zijn
opleiding al dan niet afmaakt. Daarom is er een samenwerking ontstaan tussen
scholen en verschillende educatieve technologische bedrijven om een oplossing
te zoeken voor deze studenten en ervoor te zorgen dat ze toch hun opleiding kunnen afmaken. Het gaat hier dus niet enkel om leerproblemen, maar ook over financiële
problemen, medische problemen (zwangerschap), sociale problemen. Voor alle
mogelijke oorzaken probeert men een oplossing te vinden. De technologische
bedrijven hebben dus programma’s ontwikkeld, die ervoor zorgen dat de school
een beeld krijgt (op verschillende vlakken) van de student en zo kan kijken
waar er zich problemen vormen, zodat ze deze dan samen kunnen oplossen.
Ik ga hieronder kort weergeven wat de mogelijkheden van de
tools zijn, maar voor meer informatie hierover kan je terecht op de websites
van de verschillende tools.
Persistence Plus is een tool die gebruikt
maakt van een mobiel platform, waardoor het een zeer grote groep mensen kan
bereiken, want tegenwoordig heeft de meerderheid van de studenten een Gsm-toestel
in zijn bezit. Hoe werkt het? De studenten krijgen via SMS een bericht dat hen
er nog eens attent gaat op maken dat ze binnen een bepaalde tijd een test
hebben of een opdracht moeten inleveren. De student heeft dan de mogelijkheid om
al dan niet te reageren op het bericht. De meeste berichten zijn
geautomatiseerd, maar er bestaat ook de mogelijkheid voor persoonlijke
interactie.
Is een programma dat als doel
heeft om zoveel mogelijk informatie over de studenten te vergaren, zodat het
eventuele at-risk studenten kan vinden en een drop-out voorspellen. Zo kan er
tijdig worden ingegrepen en kan men een drop-out bij die student vermijden. Elke
docent, medewerker, … kan gebruik maken van deze informatie, andere studenten
beschikken uiteraard niet over deze informatie
Een gelijkaardig programma als
ProRetention, het gaat eveneens proberen om zoveel mogelijk informatie over de
studenten te verkrijgen, om zo toch een beeld te krijgen van wie de mogelijke
at-risk studenten zijn en om zo een drop-out te vermijden.
Een programma dat iets
uitgebreider is dan de anderen, maar op dezelfde manier werkt. Het werkt
volgens het principe van Blackboard, studenten kunnen niet enkel zien wanneer
ze ondermaats bezig zijn en de docenten toch bezorgd zijn om hun punten, maar
ze kunnen ook via dit platform op een eenvoudige manier individueel
communiceren met de docenten en o.a. een afspraak maken voor extra uitleg of
dergelijke. Ontvangen van positieve feedback en aanmoediging zorgt voor een
verbeterde prestatie.
Pro
|
Contra
|
· Verbetering zelfbeeld · Snel at-risk studenten opsporen · Betere relatie student – docent · Sneller hulp krijgen · Vermijden van drop-out |
· Niet iedereen wil geholpen worden · Bereik naar studenten is geen 100% · … |
Eigen reflectie:
De programma’s doen ongeveer hetzelfde maar ze kunnen zeker
bijdragen tot het verhogen van de slaagkansen van studenten. Daarom denk ik dat
het zeker de moeite waard is om eens te proberen en te kijken of het een
positieve invloed heeft op de resultaten van de studenten en dan als het effect
heeft, het toe te passen op grotere schaal. Zelf heb ik dit soort programma’s
nog nooit gezien tijdens mij opleiding, daarom dat dit ook nieuwe voor mij was,
maar er bestaan misschien gelijkaardige programma’s die men gebruikt in het
onderwijs in België maar waarvan ik niet op de hoogte ben. Ik denk ook wel dat er zeker enkele minpunten aan
verbonden zijn, zoals dat niet iedereen geholpen wil worden en dat er toch
eigenlijk een stukje van je privacy wegvalt door deze programma’s. Men zegt wel
dat de informatie enkel toegankelijk is voor docenten en stafmedewerkers, maar
toch denk ik dat sommige studenten dit zelfs al teveel vinden en hierdoor geen hulp willen. Uiteraard heeft
men deze informatie nodig om snel te kunnen ingrijpen en hulp te bieden waar
nodig, wat dan weer zal resulteren in verhoogde slaagkansen. Het zorgt er ook
voor dat de afstand tussen de student en de docent kleiner is en er sneller
vragen gesteld kunnen worden en eventuele bijlessen kan regelen. In dit artikel is het vooral van toepassing op hogeschool- en universiteitsstudenten, maar ik denk dat dit zeker ook toepasbaar is in middelbare scholen. Persoonlijk ben ik wel voorstander van dit soort software.
Bronnen:
Artikel: 4 Exciting Automated Solutions for Student
Retention and Persistence
by JANIS BEEM on JANUARY 27, 2013
op zich vind ik dit heel leuke tools waarvan ik ook nog nooit gehoord had.
BeantwoordenVerwijderenhet zijn vaak verder uitgewerkte tools die nu ook al op smartschool of leerlink bestaan.
De negatieve kanten kun je wegwerken door bijvoorbeeld te eisen dat alle studenten een bepaalde account aanmaken wanneer ze zich inschrijven. zodoende kun je de bereikbaarheid van je studenten optrekken. (de studenten kunnen inderdaad kiezen om al dan niet te reageren)
je ander negatief aspect kun je misschien aanpakken door tussenpersonen. In België hebben de leerkrachten niet zo maar inzage in het dossier van de leerlingen. zij moeten zich daartoe wenden tot het CLB of de studentenbegeleider. Deze persoon is in de regel getraind om om te gaan met (probleem-)jongeren. velen van hen zijn sociaal werker of psycholoog.
deze studentenbegeleider geniet vaak het vertrouwen van de leerlingen omdat de leerling weet dat wat hij/zij aan die begeleider vertelt, vertrouwelijk blijft. leerlingbegeleiders beslissen zelf wat ze al dan niet doorgeven aan leerkrachten (hetzij spontaan, hetzij op aanvraag).
een dergelijk systeem zou goed kunnen werken op een unief. zeker wanneer deze begeleiders dan 'gespecialiseerd' zouden zijn in sociale problematiek en psychologie.
misschien wordt daardoor de afstand tussen docent en student weer wat groter, maar eerlijk gezegd hoeveel profs kennen hun studenten (kun je dat ook verwachten wanneer ze aula's hebben van 100 tot 250 studenten).
het zal waarschijnlijk een beetje varen zijn tussen Scylla en Charibdis: geen van beide situaties is perfect.